makaronada

διαβασα κατι ωραιο τ αφηνω εδω, μην μουχλιασει * ειναι, λεει, το δωματιο που γυρναμεβλεπουμε πλατες και οχι μετωπα, τα μετωπα μας δεν αντεχουν την αληθεια πισω απ την πορτα * χθες ειπε ο α. οτι αμα ειχε καποιες παραδοχες απο καποια ατομα, θα ανακουφιζοταν πληρως. του λεω και σου λεω, πληρης ανακουφιση δεν ειναι φλατνες? // υπαρχει η ναρκη που εκρηγνυται κ η αλλη οπου κοιμασαι βαθια. μα στ αληθεια και με την πρωτη μπορει ν αποκοιμηθει καποια αμα συνηθισει τις απανωτες εκρηξεις. και αυτο ειναι λιγο θλιβερο και λιγο εντυπωσιακο, αλλιωτικος υπνος αυτος

(πολλοι.ες
λιγες μερες μετα
ξεκολλουν προσεκτικα
και σαν με ευλαβεια
την πορτοκαλι αφισα
που επανεμφανιστηκε
*
σουβενιρ ή κολλυβο?
με προσοχη η μνημη και η ζαχαρη ε.)

καπως ξεκινησε σαν μοιρασμα μεχρι που η μ. εκανε μια ερωτηση στην α., και τοτε η μ,εγω, ο ι. και ο γ. την καρφωσαμε σχεδον αιχμηρα με τα ματια μας, σαν η κουβεντα να απεκτησε τοτε μια αλλη βαρυτητα, και σαν η τελευταια να εξαρτιωταν απ την προς αναμονη απαντηση, και σαν να ηταν φαν ολο αυτο. //καπως ειπε _παιχνιδι τελος_, και μετα παραδεχθηκαμε με ειλικρινεια οτι σταθηκαμε μαλακες. αλλά γω θα πω σταθηκαμε και κατιαλλοδενξερωτι μπροστα στην προκληση της να μοιραστουμε εμεις τ αναλογα μας, που χαθηκε καπου αναμεσα σε κέικ, τοματινια και καπνιστο σολωμο.

με σκαλωνει λιγο, πλεον οχι τοσο ο κυκλος στα κρεβατια μας αλλά περισσοτερο το οτι (πια?) καθενας εχει ως αφετηρια .συναντησης. την πλατεια αγιου γεωργιου στην κυψελη.

ο μ. εστειλε μια γνωμη κ εγω διαφωνουσα αλλά οχι ακριβως, κ ειχα βαρεθει να βλεπω τα δαχτυλα μου να τρεχουν και τελιτσες να χοροπηδανε και τον παιρνω και λεει /ειμαι στο λεωφορειο/ η φωνη πολυ ηρεμη, λεω /ωραια εγω ειμαι σπιτι /και αρχισα να μπλαμπλαδιζω.ζει για το πολίτικα του θεματος, και περα απ το πρωτο, και μετα περα απ το δευτερο, και παλι η κουβεντα εφυγε.πηγε στην ουτοπικη ενορμηση και το ταιμινγκ και τους κυκλους καπως δηλαδη δεν αναφερονται με το στανιο με τα ονοματα τους, ολα αυτα// δεν ειμαστε τετοιοι καφροι (θελω να ελπιζω (θελω να μιλας ((θελω μια μπουκια σνικερς ή τουιξ ή μπαρα πρωτεϊνης σοκολατα μπιτερ με μελι))

φταναμεφταναμε και κοιτουσαμε με αλλαγες προς αντιθετες κατευθυνσεις ταχα τα τοπια μες στην μαυριλα της ακομη νυχτας ενω βλεπαμε τις αντανακλασεις των πισω μερων των κρανιων μας// οχιοχιεδω.εχω τετραδιακια γι αυτα, ομως οχι μαζι μου, φφφφ.